اسپاتول دندانپزشکی یکی از ابزارهای پرکاربرد در مطب و لابراتوار است که برای مخلوط کردن، انتقال، فرمدهی و آمادهسازی انواع مواد دندانپزشکی استفاده میشود. این ابزار ترمیمی در مدلها و طراحیهای مختلفی تولید شده و انتخاب نوع مناسب آن به جنس تیغه، میزان انعطافپذیری، کاربرد و نوع متریال مورد استفاده بستگی دارد. در ادامه با انواع اسپاتول دندانپزشکی، کاربرد هر مدل و عوامل مؤثر بر انتخاب آن آشنا میشوید.
اسپاتول دندانپزشکی چیست (DentalSpatula)
اسپاتول دندانپزشکی ابزاری دستی با تیغه تخت یا کرو است که برای اختلاط (Trituration/Mixing)، همگنسازی، فرمدهی، حمل و بارگذاری متریالهای مختلف نظیر سمانها، آلژینات، گچ، کامپوزیت و موم به کار میرود. انتخاب نادرست متریال یا انعطافپذیری تیغه اسپاتول میتواند مستقیماً باعث ایجاد حباب هوا، تغییر ویسکوزیته و حتی آلودگی متالیک در سمانها و کامپوزیتها شود.
انواع اسپاتول دندانپزشکی و کاربرد بالینی آنها
1. اسپاتول محکمه (Rigid Cement Spatula)
ویژگی فیزیکی: تیغه ضخیم، بدون انعطاف یا خمش.
کاربرد بالینی: مخلوط کردن سمانهایی که نیاز به نیروی فشاری بالا و لهکردن ذرات پودر در مایع دارند؛ بهویژه زینک فسفات روی اسلب شیشهای و سمانهای سنگین پلیکربوکسیلات. تیغه محکم مانع از خم شدن ابزار زیر فشار دست میشود.
کاربرد بالینی: برای مخلوط کردن گلاسآینومرها و سایر مواد حساس به فلز؛ تماس تیغه فلزی با اسید پلیآکریلیک باعث آزاد شدن یونهای آهن و تغییر رنگ یا افت چسبندگی سمان میشود.