تیغ بیستوری (Scalpel Blade)
تیغ بیستوری، که به آن اسکالپل نیز گفته میشود، یک ابزار کوچک و فوقالعاده تیز است که برای جراحی های داخل دهانی به منظور برش بافت استفاده میشود. این ابزار برای ایجاد برشهای دقیق با حداقل آسیب به بافتهای اطراف طراحی شده است تا جراحان بتوانند برش بافت را با دقت انجام دهند. تیغ بیستوریهای جراحی در اشکال و شماره های مختلفی وجود دارند که برای انواع مختلف جراحی و نیازهای خاص روشها سفارشی شدهاند. آنها میتوانند یکبار مصرف یا قابل استفاده مجدد باشند، با داشتن دستههای قابل استفاده مجدد و تیغ بیستوریهای یکبار مصرف که در عمل پزشکی مدرن رایج هستند. انتخاب نوع تیغ جراحی بستگی به ترجیح جراح، ماهیت جراحی و نیازهای خاص برش دارد.
انواع تیغ بیستوری:
۱) تیغ بیستوری شماره 10
- لبه برش منحنی بزرگ
- کاربرد:
- برشهای طولانی روی بافت نرم، جراحیهای عمومی دهان
۲) تیغ شماره 11
- نوک بسیار تیز و برنده شبیه نیزه
- کاربرد:
- برشهای کوچک و عمیق
- درناژ آبسه
- ایجاد سوراخ اولیه در نسوج
۳) تیغ شماره 12
- لبه هلالی و قلابمانند
- کاربرد:
- برداشتن بخیه
- دسترسی به نواحی سخت مانند کام نرم و پرهمولرهای خلفی
- جراحیهای پریودنتال دقیق
۴) تیغ شماره 15 (پُرکاربردترین در دندانپزشکی)
- کوچک با لبه منحنی کوتاه
- کاربرد:
- جراحیهای پریودنتال
- فرنکتومی
- برداشت بافت نرم اطراف دندان
- جراحیهای زیبایی لثه (مانند crown lengthening)
در مواردی از جراحی ها به ویژه جراحی های پریودنتال به جهت ایجاد برش های ظریف از تیغ بیستوری 15c استفاده می شود.
کاربردهای تیغ بیستوری در دندانپزشکی
- جراحی بافت نرم (پریودنتال و ایمپلنت)
- برداشت ضایعات دهانی
- فرنکتومی و ژنژیوکتومی
- ایجاد فلپ در جراحیهای استخوانی
- برشهای کوچک برای تخلیه آبسه
- برداشت بافت پیوندی (CTG, FGG)
نکات ایمنی و کنترل عفونت
- تمام تیغ های بیستوری یک بار مصرف بوده و بعد از مصرف باید در safety box دور انداخته شود.
- نصب و جدا کردن تیغ با پنس یا ابزار مخصوص، و نه با دست به جهت جلوگیری از needle stick
- پرهیز از استفاده مجدد