خمیر پانسمان لثه دندانپزشکی :

خمیر پانسمان لثه چیست؟

خمیر پانسمان لثه یک ماده محافظ در دندانپزشکی است که پس از جراحی پریودنتال یا هرنوع جراحی بافت نرم مثل بیوپسی که بر لثه‌ و بافت نرم تأثیر می‌گذارند، استفاده می‌شود. این پانسمان‌ها معمولاً به‌صورت دو خمیری (Base + Catalyst) یا در بعضی برندها تک‌خمیری عرضه می‌شوند و پس از ترکیب، در مدت کوتاهی سفت می‌شوند.

اهداف اصلی خمیر پانسمان لثه:

1. محافظت از محل جراحی: 

   خمیر پانسمان جراحی در برابر عفونت و آسیب‌های مکانیکی، مانند آنهایی که ممکن است از ذرات غذا یا حین مسواک زدن رخ دهند.

    

2. پشتیبانی از فرایند بهبودی: 

   با حفظ موقعیت بافت و تقویت رشد بافت جدید.

    

3. کاهش ناراحتی و درد پس از جراحی

    

4. کنترل خونریزی با فشار آوردن به ناحیه و تسهیل ثبات لخته خون

این خمیر پانسمان جراحی معمولاً از موادی مانند زینک اکساید -اوژنول (ZOE) یا مبتنی بر مواد غیر اوژنول ساخته شده‌اند، که می‌توان آن‌ها را مطابق با شکل محل جراحی شکل داد. آنها مستقیماً پس از جراحی روی ناحیه لثه اعمال می‌شوند و توسط یک متخصص دندانپزشک در ویزیت بعدی حذف می‌شوند، پس از آنکه بهبودی بافت به اندازه کافی میسر شده باشد.

انواع خمیر پانسمان لثه

۱) پانسمان‌های بدون اوژنول (Non-Eugenol Dressing)

پرکاربردترین هستند چون واکنش حساسیتی و سوزش ایجاد نمی‌کنند، بوی تند ندارند و باعث تأخیر در ترمیم نمی‌شوند.

مثال‌ها:

• Coe-Pak (پرفروش‌ترین)
• PerioCare
• Orahesive

مزایا:

•  چسبندگی مناسب
•  راحتی برای بیمار
•  قابل فرم‌دهی
• مزه و بوی ملایم

۲) پانسمان‌های حاوی اوژنول (Eugenol-Based Dressing)

قدیمی‌تر هستند و امروزه کمتر استفاده می‌شوند.

معایب:
 سوزش و تحریک بافت
 طعم نامطبوع
 احتمال واکنش حساسیتی

۳) پانسمان‌های نوری (Light-Cure Periodontal Dressing)

نسل جدید:

• تک‌خمیری
• سفت شدن با لایت کیور
• استحکام بالا

مزایا:
 اعمال سریع
 کنترل عالی روی شکل پانسمان
 دوام بیشتر روی ناحیه

ویژگی‌های یک پانسمان لثه ایده‌آل

• غیرسمی و غیرتحریک‌کننده
• چسبندگی کافی بدون چسبیدن به ابزار
• سفت شدن در مدت مناسب
• طعم قابل‌قبول
• پایداری مناسب در محیط دهان
• عدم تداخل با ترمیم بافت لثه
• قابلیت فرم‌دهی آسان

روش استفاده (تکنیک کاربرد)

1. آماده‌سازی و خشک کردن نسبی ناحیه
2. ترکیب Base و Catalyst (در انواع دوخمیری)
3. قرار دادن خمیر روی لثه به شکل نوار
4. فرم‌دهی با انگشت مرطوب یا ابزار پلاستیکی
5. تنظیم ضخامت (معمولاً ۲–۳ میلی‌متر کافی است)
6. بررسی تماس‌های اکلوزال
7. توصیه به بیمار:
   • ۲۴ ساعت ناحیه را لمس نکند
   • به خمیر فشار ندهد
   • غذاهای نرم مصرف کند

پانسمان معمولاً ۷–۱۰ روز بعد در مطب برداشته می‌شود.

موارد منع و محدودیت‌ها

• بیماران با حساسیت قبلی به اوژنول (در نوع eugenol-based)
• استفاده غیرضروری در مواردی که فلپ به خوبی تثبیت شده
• عدم جایگزینی بعنوان بخیه

خرید لوازم و تجهیزات جراحی دندانپزشکی 

خرید ژل پک دندانپزشکی